© Assai Shoshan

Het werk van Théo Mercier, beeldend kunstenaar, scenograaf en regisseur, laat zich het best omschrijven als een kunstvorm op de snijlijn van antropologie, etnografie, geopolitiek en toerisme.

In zijn discours van gechoreografeerde performances, parallel aan een diepgaand onderzoek naar diverse materialen, profileert Théo Mercier zich zowel als schepper als verzamelaar, waarbij hij een dialoog aangaat met verleden, heden en toekomst, het artisanale en het industriële, het reële en het imaginaire.

Antropomorfe objecten - zowel gevonden, verzameld, in collage of bij elkaar gegrabbeld - krijgen bestaansrecht. Mercier heeft de neiging in series te werken, wat hem in staat stelt gemeenschappen te vormen met zijn objecten, ruw gegroepeerd als jong of oud materiaal, mannelijk of vrouwelijk. En in de kern daarvan verzint en onthult hij een sociale hiërarchie. 




Beweging is een essentieel onderdeel van zijn artistieke praktrijk. In het samenstellen en construeren van een hybride verzameling veruiterlijkt Mercier een extreme vorm van exotisme: zijn werk overschrijdt alle culturele, geografische en temporele grenzen. 

Théo Mercier overschouwt de geschiedenis van de mens en zijn producties; een recensie mogelijk gemaakt door het internet die dienst doet als eindeloze cataloog.

Net zoals hij de veelheid aan mogelijkheden onderzoekt omtrent hoe hij zijn objecten kan voorstellen, zo ook speelt hij met een verwarring rond, en zelfs het verdwijnen van, de artiest in zijn eigen creatie; een spel dat duidelijk terugkomt in de performance Radio Vinci Park (in samenwerking met François Chaignaud).